Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kupowanie gitary. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kupowanie gitary. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 stycznia 2011

Jak kupić dobrą gitarę klasyczną? Część 3

Nie bez znaczenia - szósty zmysł

O ile gitarowy adept powinien zwrócić uwagę głównie na strój instrumentu, to "szarpidrut" z doświadczeniem wie już, że szuka odpowiedniego brzmienia i wygody gry. Wie, że woli np. gitarę ze śpiewnym wiolinem i metalicznym basem.

Muzycy, którzy mieli już do czynienia z kilkoma instrumentami w swojej karierze, wiedzą jak ważną rolę w ich doborze odgrywa intuicja. Czasami bierze się do ręki po raz pierwszy gitarę i już po chwili - bez dokładnego jej sprawdzenia i obejrzenia - czuje się, że to jest właśnie to, o co nam chodzi, że - jak to się potocznie mówi - ona "sama gra" w naszych rękach. Kwestie indywidualnej wygody w grze, maksymalnego komfortu wykonania trudno poddać jednoznacznej ocenie, opisowi. Dodajmy tylko, że jeżeli uda nam się trafić na taki egzemplarz i gitara będzie jakby specjalnie dla nas wykonana - również należy jej się dobrze przyjrzeć i nie mniej uważnie sprawdzić i przetestować.

Najlepiej na zamówienie

Coraz liczniej powstające w Polsce warsztaty lutnicze, w których pracują zdolni konstruktorzy gitar, dają nam możliwość zakupu instrumentu na nasze indywidualne zamówienie. Powinno ono zawierać rozliczne wskazówki i życzenia, takie jak: rodzaj gryfu, menzury, wielkość pudła (w ograniczonym zakresie), kwestię materiałów, zdobnictwa itp. Zakup gitary na zamówienie posiada jeszcze jedną ogromną zaletę psychologiczną - jest nią sama kwestia oczekiwania na instrument, który powinien nam "dodać skrzydeł" i zmobilizować do intensywniejszej jeszcze pracy.

Jest w czym wybierać

Jeżeli zdecydujemy się na zakup gitary w sklepie muzycznym, to pamiętajmy, że "wypad po instrument", to czasami kwestia nie minut, czy godzin nawet, lecz całych długich dni poszukiwań i rozterek. Dziś jest to już na szczęście dla nas możliwe - oferta stale się poszerza, a gitary, choć nie wiszą jeszcze w sklepach w ilościach doprowadzających do bólu głowy (i palców), jak np. w Niemczech i Hiszpanii - jest w czym wybierać. A więc do dzieła! Życzę wszystkim samych trafnych wyborów i szybkich postępów w grze.



Powyższy tekst ukazał się pierwotnie w (nieistniejącym już) czasopiśmie muzycznym "Obszary Dźwięku" (styczeń-maj 1994); powtórzony został w nr 9 pisma GITARA - Historia, Aktualności.
Nie posiadam do niego żadnych praw. Jeśli łamię czyjeś prawa: proszę o kontakt, a postaramy się jakoś dogadać.

Jak kupić dobrą gitarę klasyczną? Część 2

Ramirez do akompaniamentu?

Jak więc wspomniałem, w procesie kariery szkolnej (muzyczna szkoła podstawowa, szkoła średnia, akademia muzyczna itp.) proponowałbym kilkakrotną zmianę gitary - oczywiście zawsze na lepszą.
Ktoś, kto chce, by gitara służyła mu wyłącznie do prostego akompaniamentu przy śpiewie, powinien zadowolić się średniej klasy gitarą, która oczywiście musi maksymalnie dobrze stroić. Posiadanie zbyt głośnego instrumentu może wręcz uniemożliwić dyskretny, subtelny śpiew w kameralnych warunkach. Gdy posiada się naprawdę wysokiej klasy gitarę, trzeba wiedzieć, co zrobić z "nadmiarem" dynamiki.

Czy kupować samemu?

Najlepiej nie wybierać się po instrument w pojedynkę, lecz co najmniej z jednym grającym muzykiem-gitarzystą (o ile to możliwe lepszym od nas). Oprócz porady, chodzi też o to, byśmy sami usłyszeli z odległości brzmienie, którego będą później słuchać inni. W niektórych profesjonalnych sklepach mamy do dyspozycji specjalne, wyciszone pomieszczenie, aby w spokoju móc bardzo dokładnie sprawdzić kupowany instrument. Za żadną cenę nie powinniśmy się godzić na pośpiech, czy nerwowość podczas zakupu.

Może się zdarzyć, iż krępujemy się prosić o kolejny już egzemplarz gitary - sprzedawca patrzy na nas zniecierpliwionym wzrokiem, zbliża się godzina zamknięcia itd. - to wszystko jest, proszę Państwa, bez znaczenia. Jeżeli właściciel lub pracownik sklepu nas szanuje i chce mieć dobrą markę - powinien znieść najbardziej niefachowe pytania, sprawdzanie instrumentów do znudzenia; powinien pozwolić nam na spokojny i trafny zakup nawet po zamknięciu sklepu.

Gitarowe porady praktyczne

Oczywiste jest, że powinniśmy gitarę bardzo dobrze obejrzeć - sprawdzić, czy nie ma ona widocznych, bądź słabo widocznych uszkodzeń, pęknięć, rozklejonych elementów itp. Radzę zawsze popatrzeć wzdłuż gryfu ("pod światło"), aby przekonać się, czy jest on odpowiednio prosty oraz czy poszczególne progi nie wysuwają się za bardzo "z szeregu".
Sprawdzając dźwięk, proponuję rozpocząć od kwestii strojenia gitary, tzn. zwrócenia szczególnej uwagi na to, czy gitara, którą chcemy nabyć dobrze stroi na różnych (szczególnie wysokich) progach.

Po odpowiednio długim dostrojeniu strun do właściwej wysokości (przeważnie w sklepach nie są one dobrze naciągnięte - trzeba więc nieco czasu, aby się "ułożyły" i nie zmieniały co chwilę wysokości) powinniśmy koniecznie sprawdzić, czy oktawy każdej ze strun na XII progu są czyste (test progu XII). Przy ewidentnym fałszu kilku strun na tym progu proponuję zostawić takie "cudo" w spokoju i szukać dalej wśród innych egzemplarzy. Jeżeli zdarzy się, że wśród ogólnie dobrze strojących oktaw jedna lub dwie struny nieco fiksują - najlepiej zamienić taką strunę na inną, odpowiednio dobrej marki. Może się bowiem zdarzyć, że winę za taki fałsz ponosi wyłącznie struna - zdarza się to nawet w najlepszych kompletach.

Powinniśmy też obowiązkowo sprawdzić gitarę na różnych akordach i w różnych pozycjach. Zacząć można od porównania tych samych funkcji w różnych miejscach na gryfie, np. C-dur w I pozycji i ten sam akord na progu VIII. W dobrej gitarze oba powinny brzmieć czysto. Trzeba zaznaczyć, iż są tonacje, które się "gryzą", tzn. gitara dobrze nastrojona w jednej tonacji wykazuje pewne nieczystości w innej. Do takich "gryzących się" systemów należą niektóre tonacje krzyżykowe i bemolowe. Nie bez znaczenia jest sam sposób chwytania akordów - należy bardzo uważać, aby podczas stawiania palców na progach nie naciągać strun w górę lub w dół wzdłuż progu - można w ten sposób rozstroić dźwięki nawet bardzo dobrze nastrojonej (i strojącej) gitary. Według niektórych znawców tematu, gitary klasyczne idealnie strojące nie istnieją i nawet te najlepsze i najdroższe mogą mieć "gorsze dni" (zmiany klimatyczne, ciśnieniowe, różnica temperatur w pomieszczeniach itp.). Poza tym, gitarzyści z praktyką wiedzą dobrze, że gitary nie stroi się zawsze w ten sam sposób, lecz raczej odpowiednio do konkretnego utworu.


Powyższy tekst ukazał się pierwotnie w (nieistniejącym już) czasopiśmie muzycznym "Obszary Dźwięku" (styczeń-maj 1994); powtórzony został w nr 9 pisma GITARA - Historia, Aktualności.
Nie posiadam do niego żadnych praw. Jeśli łamię czyjeś prawa: proszę o kontakt, a postaramy się jakoś dogadać.

Jak kupić dobrą gitarę klasyczną? Część 1

Zdając sobie sprawę, iż zawodowcy doskonale wiedzą jak tego dokonać, skoncentruję się na udzieleniu kilku - mam nadzieję przydatnych - wskazówek dla gitarzystów początkujących i średniozaawansowanych.

Trudna decyzja

Zakup jakiegokolwiek instrumentu muzycznego, który ma być długo przydatny nie jest sprawą łatwą. Nie gwarantuje nam tego również posiadanie większej kwoty pieniężnej, którą "utopić" możemy w "nie ten sprzęt" - powiększając tym sposobem frustrację wynikającą z niewłaściwie dokonanego wyboru.
Wyjaśnię teraz, co rozumiem pod pojęciem "kupić dobrą gitarę klasyczną". Chodzi o optymalnie dobry zakup instrumentu adekwatnego w cenie do jego klasy, który pozwoli nam na rozwój uzdolnień i umiejętności przez odpowiednio długi czas, czyli również takiego, który "zawyży" nam poprzeczkę swoich wymagań. Tak, tak: lepsza gitara = wyższe wymagania.

Pedagogiczny problem - temat do dyskusji

Chciałbym teraz pokrótce omówić moim zdaniem dość dyskusyjną kwestię. Czy zupełnie "świeżemu" jeszcze, początkującemu gitarzyście, potrzeby jest naprawdę dobrej klasy instrument?

Teoretycznie sprawa jest prosta: im wyższej jest on klasy, tym lepiej. W mojej praktyce spotkałem się z przypadkami, gdy na szkolnych konkursach gitarowych młodzi, niewiele jeszcze potrafiący uczniowie, dostawali do rąk bardzo dobre instrumenty i nie bardzo wiedzieli co z nimi zrobić. Okazywało się, że przyzwyczajeni do swoich przeciętny "pudełek" o krótkim i "wąskim" brzmieniu gubili się nagle w "nawale" dźwięków, również alikwotowych. Nie potrafili wykorzystać o wiele szerszych możliwości dynamicznych wysokiej klasy gitar.

Instrument "przesadnie" dobry dla kogoś, kto dopiero "rozgryza" gitarowe ABC - nie jest idealnym rozwiązaniem. Na takim słychać bowiem nie tylko pozytywne cechy wykonania, lecz wyolbrzymiają się też jego ewidentne błędy i niedociągnięcia. Z tą opinią można się oczywiście nie zgodzić twierdząc, że im lepsza gitara, tym lepsze i szybsze postępy. Nie muszę chyba dodawać, że sytuacja odwrotna (tzn. muzyk dobry - kiepska gitara) jest bez porównania znacznie mniej ciekawa.


Powyższy tekst ukazał się pierwotnie w (nieistniejącym już) czasopiśmie muzycznym "Obszary Dźwięku" (styczeń-maj 1994); powtórzony został w nr 9 pisma GITARA - Historia, Aktualności.
Nie posiadam do niego żadnych praw. Jeśli łamię czyjeś prawa: proszę o kontakt, a postaramy się jakoś dogadać.